باستان شناسان در آلمان یک نیایشگاه خانگی از زمان رم باستان پیدا کردند

باستان‌شناسان در جریان حفاری‌های گسترده زیر میدان شهرداری شهر کلن آلمان به یافته‌هایی دست یافته‌اند که یکی از مهم‌ترین اکتشافات باستان‌شناسی دهه‌های اخیر در این منطقه محسوب می‌شود.

در این عملیات، بقایای یک تالار اداری عظیم دوران روم باستان و یک نیایشگاه خانگی کم‌نظیر از قرن دوم میلادی آشکار شده است. 

در بخش اصلی این کشف، پژوهشگران پی‌های یک آپیس (Apse) یا برآمدگی نیم‌دایره‌ای بزرگ را شناسایی کرده‌اند که بخشی از یک باسیلیکا (Basilica) اداری بوده؛ ساختمانی که در دوران روم برای امور رسمی و رسیدگی‌های قضایی مورد استفاده قرار می‌گرفته است. به گفته کارشناسان، ضخامت پی‌ها به حدود چهار متر می‌رسد و برخلاف تصور اولیه، به‌جای بتن رومی، با لایه‌بندی دقیق سنگ‌های بازالت، آهک و توف ساخته شده است. 

سلامت و پایداری این سازه‌های دو‌هزار‌ساله شگفت‌انگیز توصیف شده؛ زیرا قرار گرفتن آنها در شیب قدیمی رود راین موجب شد تا در همان دوران باستان، سطح بنا زیر خاک فرو رود و قرن‌ها از تخریب‌های بعدی در امان بماند. افزون بر پی‌ها، بخش‌هایی از دیوارها، پلکان‌ها و آثار نقاشی‌های دیواری نیز در وضعیت نسبتاً سالم باقی مانده‌اند که تصویر دقیقی از شکوه معماری شهری رومی در شمال اروپا ارائه می‌کند. 

در کنار این بنای عمومی، کشف یک لاراریوم (Lararium) یا نیایشگاه خانگی در محدودۀ کاخ فرمانداری نیز شگفتی تازه‌ای آفریده است. این محراب‌های کوچک که برای ستایش خدایان نگهبان خانه ساخته می‌شدند، پیش‌تر عمدتا در پمپئی و مناطق جنوبی شبه‌جزیره ایتالیا شناخته شده بودند. از همین‌رو، ظهور نمونه‌ای از آن در شمال رشته‌کوه‌های آلپ، رخدادی کم‌سابقه و منحصربه‌فرد در مطالعات باستان‌شناسی رومی به شمار می‌رود. 

بر روی این محراب، هنوز جای میخ‌های مخصوص آویختن تاج‌های گل و بقایای هدایای مذهبی دیده می‌شود نشانه‌هایی که دریچه‌ای نو به درک جنبه‌های زندگی عمومی و خصوصی ساکنان کلن در دوهزار سال پیش می‌گشاید و جلوه‌ای زنده از ارتباط انسان رومی با باورهای خانگی در قلب اروپا را به نمایش می‌گذارد.